
ÜZÜLME!
Baban köyden ayrılmaz
Gelsin artık üzülme
Eş dost size bir şey demez
Gelsin artık üzülme
Kim zalim eder sizi
Hiçe sayma hepimizi
Hasretle yanmasın özü
Gelsin artık üzülme
Bağ bahçemi kaldı sanki
Olur mu hiç ömür baki
Bilirsin sılayı rahimi
Gelsin artık üzülme
Misafir gitti oraya
Merhem oldunuz yaraya
Nifak girmesin araya
Gelsin artık üzülme
Oğlan gelinmi ki derdi
Keşke bibin olsa derdi
Ne bulursa onu yerdi
Gelsin artık üzülme
Bağ bahçede sökülüyor
Göz yaşları dökülüyor
Artık beli bükülüyor
Gelsin artık üzülme
Ekin yok bostan bitti
Evin barkın terk etti
Ne kaldı ki ömrü yetti
Gelsin artık üzülme
Şimdi elden öğün gelmez
Kimse kıymetini bilmez
Aç kalmaynan adam ölmez
Gelsin artık üzülme
Büşra sever dedesini
Beyza kızın hevesini
Oğlun özler nenesini
Gelsin artık üzülme
Nurhan onun kızı olsun
Yardımcısı Allah olsun
Bırak sılasına dönsün
Gelsin artık üzülme
Böyle dertli olunmuyor
Gurbet elde gülünmüyor
İstesen de gelinmiyor
Gelsin artık üzülme
Gurbet oldu bize sıla
Bakamadık düştük dile
Yinede göndermek ele
Gelsin artık üzülme
Bahar geldi gül açıyor
Etrafa koku saçıyor
Sözlerin içim yakıyor
Gelsin artık üzülme
Yazma böyle dertli yazı
Şarkı söyle gül bazı
Burada geçirsin yazı
Gelsin artık üzülme
Düşünsene kimim kaldı
Sözleri hem şeker baldı
Mevla babamı da aldı
Gelsin artık üzülme
Yazıyorum düştüm derde
Anan atan hani nerde
Her birimiz ayrı yerde
Gelsin artık üzülme
Selam saldım hepinize
Gıran girdi topumuza
Kilit vurman kapınıza
Gelsin artık üzülme
Tüm malları satılıyor
Örtü döşek atılıyor
Bak binası yıkılıyor
Gelsin artık üzülme
Kikli kapın açılmıyor
Memleketten geçilmiyor
Ekin saçın biçilmiyor
Gelsin artık üzülme
Sen Atana kızamazsın
Bu yazıyı bozamazsın
Gurbet elde gezemezsin
Gelsin artık üzülme
Dokunur belki sözlerin
Çekemezsin nazların
Özlemiştir çift kızların
Gelsin artık üzülme
Nasihat edemem sana
Kırılma ne olur bana
Selam salarsın anana
Gelsin artık üzülme
Söyle aşık Kerem söyle
Ayrı gayrı olmaz böyle
Dayıma bir selam söyle
Gönder artık üzülme
Mezarlıktan köye girsin
Bırak sevdasına ersin
Eşinin kabrine varsın
Gelsin artık üzülme
Yazma nolur artık böyle
Cümlemize dua eyle
Alakayı kesme köyle
Gelsin artık üzülme
AKPINAR hiç kırılmaz mı
Bibim sana darılmaz mı
Sen yerine sarılmaz mı
Gelsin artık üzülme
Mulla AKPINAR
Pınar gibi çağlayıp duruldum kardeş
Samandım rüzgarda savruldum kardeş
Yaşlandım herhalde yoruldum kardeş
Çocukluk yıllarım unuttum sanma
Adresimi eşden dostdan bulursun
Şu an görsen dahi beni bilirsin
Mutlu olacağın yerde kalırsın
Parası olana sarıldım sanma
Gurbet bizim için artık yurt oldu
Baharda çiçeğim açmadan soldu
Bir anam var idi şimdi yok oldu
Bayramda sevini unuttum sanma
İstanbul içinde sıradan ilçe
Gaziosmanpaşa altından külçe
Yemekte bulamam hormonsuz salça
Köydeki biberi unuttum sanma
Pikniğe gelmiştim görmedim seni
Bilmem acaba gördünmü sen beni
Bilirsin istemem şöhreti şanı
Gariplik günlerim unuttum sanma
Okul yıllarımız ayrı bir anı
Özler dururum o güzel günü
Tabiatın vardır mutlaka sonu
Bu ömür bitecek bilmedim sanma
Akpınar burada garipmi desem
Gerçek hislerimi varıpmı desem
Dağları taşları yarıpmı gelsem
Doğduğum köyleri yad ettim sanma
21/08/2009 Kerem Akpınar