Hayatın en önemli ve en çok taktir edilmesi gereken insanlarıdır öğretmenler.
Ben öğretmenlerimi kocaman yemyeşil bir ağaca benzetiyorum.Bazen de bizlere yol gösteren iyilik perileri.Onlar benim için o kadar değerlidir ki…..Her biri sanki benim için abim ,halam,annem ve arkadaşım.Kusura bakmayın ama ben onları anlatmakta zorlanıyorum,onları kelimelere sığdıramıyorum.O Kadar tatlı ve güler yüzlüler ki..Onları her sbah gördüğümde boyunlarına atılıp sarılmak istiyorum.Bize verdikleri için teşekkür etmek ellerini öpmek istiyorum.Siz ister inanın ister inanman ama onlar bunu o kadar çok hak ediyorlar ki…
Şu anda yazmak istediğim birçok şeyi yazamıyorum.Bunu ben de a Öğretmenler koskoca çölde açmış anlamadım ama şunu çok iyi biliyorum ki öğretmenler koskoca çölde açmış rengarenk çiçek ve de bence öğretmenlik en kutsal meslek.Aslına bakılırsa ben de öğretmen olmak istiyorum.Onlar gibi bir melek olmak, hiç unutulmamak istiyorum.Ben öğretmenlerimi hiç unutmadım unutmayacağım.
Hayat ne kadar zor olursa olsun onlar hep gülümser.Neşeli duruşlarıyla da pek cana yakındırlar.Onlarla çok çabuk dost olabilirsiniz.Öğretmenler bir işte başarılı olmanın ilk şartının güler yüzlülük olduğuna inanırlar.Bence çokta haklıdırlar Öğretmenler güneşli bir hava gibidirler.Hem kendileri hem de başkaları için aydınlık verirler.Bir öğrenci için içteki bahar iklimiŞancak onlarla bir tebessüm olup çiçeklenirler.Lütfen onların değerini bilelim